در بحث فضای مجازی و چالشهای پیشرو آن به این نتیجه رسیدیم که علاوه برکلاسهای ارتقای سواد رسانه و دیگر کلاسهای مرتبط، باید آنقدر به بچهها محتوا بدهیم که فرصت هرز رفتن در آن فضا را نداشته باشند.
اجرای آن به این صورت بود که با روشهایی شروع به باب کردن برنامههایی کنیم که اوقات دانشآموزان را پر کند مثلاً اپلیکیشن یادگیری زبان دولینگو. البته زمان کوتاهی بود و حس کردیم جو آن زود میافتد اما همین که حدود یک ماه بچهها درگیر آموزش زبانهای مختلف شدند و همین امر سبب شد که گشتوگذار بیهدف در فضای مجازی کمتر میشد.
یکسری کارهایی نوشتهایم و هردفعه یکی را اجرا و موجسازی میکنیم. مثلاً بهجهت آشنایی و یادگیری مدیریت استراتژیک برای بچهها بازی جنگهای صلیبی را معرفی کردیم. همینطور نرمافزارهای نهجالبلاغه، قرآن و… جزو اپلیکیشنهایی بوده که برای مدتی باب کردیم.
یک آئیننامۀ فضای مجازی هم برای دانشآموزان داریم که به صورت یک قانون اساسی شفاهی نقل میشود. مثلاً اگر گروهی در فضای مجازی تشکیل میدهند حتماً مربی خودشان را هم عضو کنند. مربی اگر گروه تشکیل میدهد حتماً مسئول بالا دست خودش را عضو میکند. البته قرار نیست مسئولان خیلی در گروهها نظر بدهند.
همچنین فعالیتهای غیرحضوری برای بچهها درنظر گرفتیم که جایگزین تلف شدن وقتشان در فضای مجازی شود. برخی از این فعالیتها عبارتاند از:
1- ساخت قطعات چوبی با ارّه و کاشت گیاه
2- انجام آزمایشهای فیزیکی و توضیح چرایی آن توسط دانشآموزان
3- حل جدول سودوکو سخت بهصورت خانوادگی، کتابخوانیو…
مکته دیگر این است که به بچهها گفتیم هر نفر باید حتماً یک کانال دریت کند و دستآوردهایش را داخل کانال قرار دهد تا مربیها و دیگر دانشآموزان بتوانند آن را چک کنند.
ممکن است در فرآیند این برنامه برخی از بچهها دچار افراط و اعتیاد به بازی شوند که دلیلش این است که نیاز بچه تأمین نشده است و عقدهاش را جای دیگری خالی میکند که البته سعی کردیم آن را مدیریت کنیم.
متن کامل تجربۀ «مدیریت فضای مجازی دانشآموزان» را از اینجا دانلود و مطالعه کنید.
