معرفی گزارش راهبردی چیستی، چرایی و چگونگی مردمی‌سازی آموزش و پرورش


زیر نظر: دکتر علی امینیان

امروزه آموزش و پرورش یکی از مردمی‌ترین نهادهای دولت می‌باشد. مردمی سازی به‌عنوان یکی از راهبردهای گسترش عدالت آموزشی و کاهش تصدی‌گری این وزارتخانه به دنبال جذب و توسعه مشارکت‌های مردمی است؛ چراکه این امر جامعه را زنده و پویا نگه می‌دارد. از طریق مشارکت، مردم می‌آموزند چگونه به ایفای نقش جمعی خود در قالب تعامل و برقراری ارتباط متقابل با یکدیگر و نظام بپردازند. مردمی بودن آموزش و پرورش، بیگانگی اجتماعی را تقلیل داده و از ایجاد اثرات منفی روانی در مردم مانند بی‌اعتمادی، بی‌تفاوتی، تک‌روی و عدم وجود تعاون و تحرک و توجه به منافع شخصی، جلوگیری می‌کند؛ در مقابل، همبستگی ملی را تقویت کرده و در نهایت به ‌ارتباط نزدیک و صمیمانه بین مردم و نیروهای دولتی می‌انجامد. با نظر به تأکید مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی) بر اعتنا و به کار بستن راهکارهای سند تحول بنیادین، مردمی سازی به‌عنوان ساز و کاری که در راهبردهای این سند تأکید بسیاری بر آن شده است، با چالش‌هایی نظیر مشخص نبودن حدود و ثغور، انحراف از رسالت اصلی و مقاوم شدن ساختار آموزش و پرورش نسبت به جذب مشارکت مردمی و تمرکزگرایی و … رو به روست. لذا گزارش حاضر به تبیین مردمی سازی آموزش و پرورش برای دستیابی به اهداف متعالی آن و استفاده از ظرفیت‌های مردمی در جهت پیشبرد جامعه در همه ابعاد خواهد پرداخت.